www.ebruli.fforum.biz

Yazmak için yaşamak gerekmez,an gelir sadece yüreğe dokunur, o da yeter …
 
AnasayfaTakvimGaleriSSSAramaKayıt OlGiriş yapMisafir Defteri
Dalgaları Aşmak
tıklayınız
Kardeşini Seç
tıklayınız
En son konular
» Yağmur Yağmasaydı ...
Cuma Ekim 02, 2009 11:50 am tarafından Ebruli

» BeşiktAşk
Cuma Eyl. 25, 2009 3:06 pm tarafından aysem

» Söylediler ve öldüler ..
Cuma Eyl. 25, 2009 3:03 pm tarafından aysem

» Duz Mantik
Cuma Eyl. 25, 2009 2:59 pm tarafından aysem

» Ben hüzünlerle sevdim şiirleri
Perş. Ağus. 20, 2009 8:38 pm tarafından Ebruli

» ---OYUN---
Paz Ağus. 16, 2009 11:19 pm tarafından elinin_koru

» Sisyphos Söylencesi
Cuma Ağus. 14, 2009 10:57 am tarafından Ebruli

» Pencere ...
Çarş. Ağus. 12, 2009 12:56 pm tarafından Ebruli

» KALBİM UNUT BU ŞİİRİ
C.tesi Ağus. 08, 2009 12:16 pm tarafından Ebruli

Haberler
Günlük burcunuz
Günlük Burç
Arama
 
 

Sonuç :
 
Rechercher çıkıntı araştırma
Istatistikler
Toplam 31 kayıtlı kullanıcımız var
Son kaydolan kullanıcımız: asre

Kullanıcılarımız toplam 333 mesaj attılar bunda 171 konu
En iyi yollayıcılar
Ebruli
 
aysem
 
billycan
 
guyana
 
wisewise
 
elinin_koru
 
Nomad
 
ercan-ergen
 
ReBeLLa
 
alicee
 

Paylaş | 
 

 Boş koydu delikleri...

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek 
YazarMesaj
Ebruli
Admin
Admin
avatar

Mesaj Sayısı : 181
başarı sistemi : 2
Kayıt tarihi : 24/04/09

MesajKonu: Boş koydu delikleri...   Çarş. Mayıs 13, 2009 6:44 pm

UYGARLIK, insanın dağları taklit etmesiyle başlar. Mısır piramitleri ve Aztek tapınakları, doğanın akıl ve emekle yorumlanmasının birer örneğidir. Türkçede dağ üzerine söylenen deyimlerden biri de şudur: "Dağ fare doğurdu." Güvendiğimiz, çok şey beklediğimiz birinin, beklentileri boşa çıkarmasının ardından söylenir bu deyim. Dağları taklit ederek başlayan uygarlığın 21. yüzyılın eşiğinde geldiği yer bilgisayardır, hiç şüphesiz... Ne gariptir ki bilgisayarı kullanım aracı da 'fare' adını taşımaktadır!

ŞÜKRET FARE!
Tarih boyunca fareler, taşıdıkları veba mikrobuyla nice uygarlığın sonunu hazırlamışlardır. Korkarım ki insanlık, yeni bir fare türünün tehditi altına girmek üzere! Hitler'in, dev bir tank yapmaları emrini vermesiyle, mühendisler kolları sıvar. 15 metre uzunluğundaki ölüm aracına 'fare' adı verilir. Kalın zırhı olan bu fareler, nehirleri suyun altından da geçebilme özelliğine sahiptir. Adıyla anılan spor arabaların da yaratımcısı olan Dr. Porsche'un imzasını taşıyan tank öylesine ağırdır ki, geçtiği yol bir daha kullanılmaz hale gelir; binaların temelleri çatlar ve camlar kırılır. Savaşların artık bilgisayarla yapılacağı bir yüzyılda yaşıyoruz. Hitler'in rüyalarını süsleyen 'fare' daha ölümcül ve daha hafif olarak çıkıyor karşımıza... Gerçeğini gördüğünde kaçacak delik arayan çoğu kadın, hiç çekinmeden elini değdirir bilgisayar faresine. Oktay Rifat "Şükret fare / Bu kapana şükret..." dizeleriyle başladığı şiirinde asıl korkulması gerekene dikkat çeker: "Yooo fare / Olmaz fare / Şunun şurasında minnacık bir kapan bu / Ne tank / Ne top / Ne teyyare..."

KÖYÜN KAVALCISI
Oktay Rifat'ın şiiri Farelerle İnsanlar adını taşır. Bu da John Steinbeck'in ölümsüz bir eserini anımsatır bizlere. Steinbeck'in 1937 yılında yayınlanan Fareler ve İnsanlar adlı kitabı, sinemaya uyarlandığında büyük ilgi görür. Öyle ki, film, kapitalizmin insanları nasıl sömürdüğünü yansıttığı için Sovyetler Birliği sinemalarında da gösterilir. Ama bir süre sonra yasaklanır. Bunun nedeni, Amerika'da yoksul ailelerin de otomobil sahibi olduğu düşüncesinin yaygınlaşmasından duyulan korkudur. Fareyi, çıkarlarına alet etmeden sevebilenler yalnızca şairlerdir. Cahit Külebi "Ne alnında dolaşan bir dost eli / Ne yardım isteyecek kimsesi vardı..." diyerek bir farenin ölümünü anlattığı şiirinde, insanı neredeyse ağlatacak dizeler kurar: Farecik! Nazlıcık! Garipçik! Canı çok yanıyordu günlerden beri. Kibardı, incecikti kuyruğu; Boş koydu delikleri. Bilinen bir hikâyedir: Almanya'nın kuzeyinde yer alan Hammein kenti, farelerin baskınına uğrar. Halk, istilacı fareleri yok etmek için her çareye başvurur, ama bir sonuç alamaz. Bir gün genç bir kavalcı çıkagelir. Kenti farelerden kurtaracağını söylese de insanlar alay eder kendisiyle. Genç adam, kavalını çalarak sokaklarda yürümeye başladığında, müziği duyan tüm fareler yuvalarından çıkar ve ardına takılır. Kavalcı, kentin dışına çıkarak farelerle birlikte kaybolur gözden... Hikâye burada bitmiyor, ama ben, bu bölümde takılı kalmışımdır. Nasıl olur da öylesine güzel bir müziğin ardından bir tek insan bile gitmez? Ben diyorum ki müzik eğitimi veren bir okulun bahçesine, kavalcıyı takip eden farelerin heykeli dikilmeli!
Orhon Murat
Arıburnu'nun şiiri bunun
en güzel örneğidir:
Sıcak ekmek kokusunu
duyunca Küçük farem
Deliğinde görünür
Yemek ister,
Yiyemez.
İçmek ister,
İçemez.
AH ŞU TELDOLAP!

Sunay Akın
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://ebruli.fforum.biz
 
Boş koydu delikleri...
Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
www.ebruli.fforum.biz :: Edebiyat ve Biz :: Denemeler-
Buraya geçin: